|
Akciğerlerden gelen havanın ses yolunda meydana getirdiği
titreşime ses denir. Ses, dili oluşturan en küçük birimdir. Harf ise sesin
yazıdaki karşılığıdır. Bir dildeki harflerin belirli bir sıraya dizilmiş
bütününe alfabe denir.
Türk alfabesi, Latin harfleri esas alınarak 1.XI.1928 gün ve 1353 sayılı Türk
Harflerinin Kabul ve Tatbiki Hakkında Kanun ile kabul edilmiştir. Bu Kanun’a
göre, Türk alfabesinde 29 harf bulunmaktadır.
A, B, C, Ç, D, E, F, G, Ğ, H, I, İ, J, K, L, M, N, O, Ö, P,
R, S, Ş, T, U, Ü, V, Y, Z.
Türk alfabesindeki harflerin sıra sayıları, adları, kitap ve
el yazısı biçimleri ile kodları ** aşağıda belirtilmiştir:
Türkler ilk defa milli bir alfabe olan Göktürk alfabesini
kullanmışlardır. Daha sonra Uygur alfabesini kullandılar. İslamiyetle birlikte
Arap alfabesi yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Rusya ilk defa Orta Asya
Türkleri'nin alfabesini Kiril alfabesine çevirmiştir. Türkiye 1928'de Latin
alfabesini kullanmaya başlamıştır. Bugün Türkler arasında en yaygın alfabe Latin
ve Kiril alfabeleridir. Karay Türkleri gibi Musevi Türk toplumları İbrani
alfabesini de kullanmışlardır.
kaynaklar:
tdk.org.tr
tr.wikipedia.org
|
